X
تبلیغات
مـــویه MUYEH - تک بیت های صایب تبریزی

سه شنبه هجدهم اسفند 1388

تک بیت های صایب تبریزی

 

به هر که می نگری همچو غنچه دلتنگست

  مگر نسیم درین گلستان نمی باشد؟

 

ریشه ی نخل کهنسال از جوان افزونتر است        بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را

از تیر آه مظلوم ظالم امان نیابد        پیش از نشانه خیزد از دل فغان کمان را

ساده لوحان زود میگیرند رنگ همنشین        صحبت طوطی سخنور میکند ایینه را

معیار دوستان دغل روز حاجت است        قرضی به رسم تجربه از دوستان طلب

گریه ی شمع از برای ماتم پروانه نیست        صبح نزدیک است در فکر شب تار خود است

آدمی پیر چو شد حرص جوان میگردد        خواب در وقت سحرگاه گران میگردد

حریص را نکند نعمت دو عالم سیر        همیشه آتش سوزنده اشتها دارد

از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم        لب به دندان میزنم اکنون که دندانم نماند

یک عمر همچو غنچه در این بوستانسرا        خون خورده ایم تا گره از دل گشاده ایم

از نسیمی دفتر ایام بر هم میخورد        از ورق گردانی لیل و نهار اندیشه کن

((صائب تبریزی))

نوشته شده توسط در 20:50 |  لینک ثابت   •